![](\"http:\/\/www.zimnekiwi.pl\/fwhf8whf08h49fhe98h98hf9284hf98eh8wehuhew08fh4rlhzataytcz611sca\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/img_20190412_1028081262265590.jpg\")
<\/p>\nBudzimy si\u0119 jeszcze przed pianiem kogut\u00f3w, bo bez zw\u0142oki musimy dop\u0142yn\u0105\u0107 na Martynik\u0119, odda\u0107 jacht Witkowi i nowej za\u0142odze. Zgodnie z planem, z zapasem czasu p\u0142yniemy do Sopers Hole, aby zatankowa\u0107 jacht i odstawi\u0107 naszych go\u015bci. W ci\u0105gu godziny docieramy na miejsce i posi\u0142kuj\u0105c si\u0119 lektur\u0105 Doyle’owskiego przewodnika szukamy jednej z dw\u00f3ch stacji paliw. Wszystko dooko\u0142a jeszcze \u015bpi, a my powoli suniemy wzd\u0142u\u017c brzegu, bacznie rozgl\u0105daj\u0105c si\u0119 za dystrybutorami. Nic nie mog\u0119 dostrzec (cho\u0107 mam okulary – przeciws\u0142oneczne), Dominika i Sebastian r\u00f3wnie\u017c nie maj\u0105 dobrych wie\u015bci. Szybko zawracamy. W kokpicie jednego z jacht\u00f3w starsza para je \u015bniadanie, wi\u0119c postanawiam pop\u0142yn\u0105\u0107 na odleg\u0142o\u015b\u0107 g\u0142osu i zapyta\u0107 o mo\u017cliwo\u015bci uzupe\u0142nienia ropy. W odpowiedzi s\u0142ysz\u0119, \u017ce ubieg\u0142oroczny huragan zniszczy\u0142 infrastruktur\u0119 i niestety najbli\u017cszym odpowiadaj\u0105cym nam miejscem powt\u00f3rnie jest Wickhams Cay na tej samej wyspie. Do mariny, z kt\u00f3rej wyruszali\u015bmy tydzie\u0144 temu, jest jednak osiem mil, czyli prawie dwie godziny. Nie mamy jednak wi\u0119kszego wyboru i ruszamy.<\/p>\n
Po dop\u0142yni\u0119ciu na miejsce, kolejny raz obserwujemy taktyczne manewry jednostek, kt\u00f3re przyczajone szukaj\u0105 jak najlepszego miejsca. Sami r\u00f3wnie\u017c w nich uczestniczymy i do\u015b\u0107 szybko znajdujemy wolny fragment kei na stacji paliw. W mi\u0119dzyczasie Sebastian idzie zapyta\u0107 o mo\u017cliwo\u015b\u0107 wysadzenia naszych pasa\u017cer\u00f3w przy pobliskim pomo\u015bcie. Zaczynamy tankowa\u0107 przepastne zbiorniki paliwem. Kiedy dostajemy potwierdzenie p\u00f3\u0142godzinnego postoju w marinie, z rado\u015bci\u0105 reaguj\u0119 na wiadomo\u015b\u0107 o dost\u0119pno\u015bci wody na stacji paliw – wszak\u017ce problem z odsalark\u0105 jest ci\u0105gle aktualny. Po chwili jednak dostaj\u0119 wiadomo\u015b\u0107 przez radio – prze\u0142o\u017cony osoby, kt\u00f3ra wyrazi\u0142a zgod\u0119 na nasze kr\u00f3tkie zacumowanie do pomostu, kategorycznie odmawia nam tej sposobno\u015bci. Pada szybka decyzja – go\u015bcie schodz\u0105 na stacji paliw. Znacznym utrudnieniem jest du\u017ca r\u00f3\u017cnica wysoko\u015bci pomi\u0119dzy burt\u0105, a nabrze\u017cem, ale po chwili Sebastian sk\u0105d\u015b organizuje niewielki sto\u0142ek, kt\u00f3ry pomaga w ca\u0142ym procesie. Za nami kr\u0105\u017c\u0105, nieco zniecierpliwione ju\u017c, za\u0142ogi innych jednostek. Wychodz\u0119 na pomost i przepraszam za zaistnia\u0142\u0105 sytuacj\u0119 i prosz\u0119 o dodatkowe dziesi\u0119\u0107 minut cierpliwo\u015bci. O dziwo moja pro\u015bba spotyka si\u0119 z pozytywnym przyj\u0119ciem i nieco ju\u017c spokojniejszy ko\u0144cz\u0119 nasze manewry.<\/p>\n
Niewiele p\u00f3\u017aniej jeste\u015bmy ju\u017c w drodze na kotwicowisko w pobli\u017cu odprawy paszportowej i celnej. Ja id\u0119 za\u0142atwia\u0107 formalno\u015bci, a Dominika z Sebastianem p\u0119dz\u0105 na zakupy. Cho\u0107 \u015bpieszymy si\u0119 do odej\u015bcia w stron\u0119 Martyniki, do kt\u00f3rej pod wiatr i fal\u0119 musimy dop\u0142yn\u0105\u0107 w dwie doby, dajemy sobie jeszcze moment luzu i siadamy na p\u00f3\u0142 godziny w kawiarni. Wiemy, \u017ce przed nami intensywny czas, bo jest nas troje, czyli najmniejszy do tej pory sk\u0142ad do \u017ceglowania w nocy. Tych mieli\u015bmy przed sob\u0105 dwie. Zn\u00f3w postawili\u015bmy na spanie pokotem w mesie i kokpicie, wachty by\u0142y typowe – czterogodzinne. M\u0119cz\u0105ce fizycznie dwa dni szybko min\u0119\u0142y jednak przy wt\u00f3rze poezji-szanty „Kliper, rufa, burta, szkwa\u0142” autorstwa Grzegorza Turnaua, kt\u00f3r\u0105 na pok\u0142ad – z niema\u0142\u0105 dum\u0105 – przyni\u00f3s\u0142 Sebastian \ud83d\ude42 W nocy stawa\u0142em za sterem w oklarach przeciws\u0142onecznych, kt\u00f3re mimo pot\u0119gowania wra\u017cenia ciemno\u015bci nocy, pozwala\u0142y na ostrzejsze widzenie. Mijamy kolejne statki, obserwujemy chmury, odleg\u0142e deszcze, w przerwach zaczynamy z Dominik\u0105 pakowa\u0107 nasze plecaki, zasztauowane do tej pory w g\u0142\u0119bi bakist. Wyci\u0105gamy je po prawie dw\u00f3ch miesi\u0105cach! Z niema\u0142ym zadowoleniem przyjmujemy r\u00f3wnie\u017c dost\u0119pn\u0105 wi\u0119ksz\u0105 przestrze\u0144 \u017cyciow\u0105 – przez pierwsze dwie noce czarteru, ze wzgl\u0119du na go\u015bci, we troje spali\u015bmy w jednym ma\u0142ym \u0142\u00f3\u017cku, le\u017c\u0105c na trzech ko\u0142drach i trzech kocach, aby uzyska\u0107 nieco miejsca w szafkach.<\/p>\n
<\/p>\n
![](\"http:\/\/www.zimnekiwi.pl\/fwhf8whf08h49fhe98h98hf9284hf98eh8wehuhew08fh4rlhzataytcz611sca\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/img_20190412_102718846793516.jpg\")
<\/p>\n